 |
Nog steeds geloven
weinigen, ondanks alle duidelijke tekens, in het bestaan van enig
buitenaards leven. Graancirkels, mysterieuze verdwijningen,
getuigenissen, niets kon ons overtuigen. We geloven liever dat er
mensen als pedofielen, gekken en grappenmakers bestaan, maar aliens?
Oh nee!
Maar nu zijn er bewijzen. Die bewijzen wijzen er niet op dat de
buitenaardsen ons goed gezind zijn! We moeten ons groeperen voor het
te laat is. Daarom hebben wij, inziende mensen, ons verenigd in
WIMDAG (Wij Inziende Mensen Die Altijd Geloofden).
Samen zullen we de aliens verslaan! Daarom, vanaf nu wekelijks in uw
brievenbus, dit magazine, WIMDAGT (Wij Inziende Mensen Die Altijd
Geloofden Tijdschrif). Hierin
leest u onze nieuwste bevindingen omtrent de vijanden. In de eerste
editie rappor-
teerden we voor u een interview met een miskend genie dat niet
serieus werd genomen vanwege zijn "Geloof".
Onze verslaggevers Marvin en Arinda gingen op bezoek bij Prof.
K.Ywiert, die enkele maanden na zijn ontsnapping uit de Stedelijke
Psychiatrische Instelling te Brussel, nu onderduikt in het huis van
een gelovende familie uit Pa..HUM. Hieronder lees u het verslag.

We kwamen aan bij het huis.
M: "Ben je er wel zeker van dat dit het juiste adre is? Het ziet er
zo... normaal uit".
A: "Ja, zeg ik toch. Geen enkele GPS is beter dan WimWim. Hier is
het."

We liepen het pad op
naar de voordeur. Arinda belde aan. Een oude vrouw deed open en keek
ons verward aan toen we zeiden dat we van WIMDAG waren. Na even voor
zich te hebben uitgestaard, verhelderde haar blik en zei ze:
"Ah, dan zijn jullie vast van Gerald's visclub. Zoet!"
"Gerald, mensen van de visclub zijn er voor je", riep ze, en haar
man kwam ineens naast haar staan. Toen hij ons zag, knikte hij snel
en zei:
"Ja, ja, dat zijn ze, ja. Kom maar mee."
Berdine, "Hij wendde zich tot zijn vrouw."
"Wil je ons even alleen laten" zei de man. Na diens bevestiging liet
hij ons binnen.

We kwamen in een, op
het eerste gezicht, doorsnee hal. Achter een schilderij dat er hing,
bevond zich een paneel. Nadat Gerald een flinke schop tegen het
paneel gaf, draaide hij het 180°
en onthulde een trap die naar beneden leidde.
"Hierin" gebaarde Gerald, die uitdrukkelijk verzocht om uit beeld te
blijven, net zoals zijn vrouw.

Ietwat aarzelend
gehoorzaamden we en daalden we af naar een groezelige, beschimmelde
kelder.

We werden hartelijk
begroet door Prof Ywiert, die enigszins gespannen overkwam.
P: "Fijn jullie te zien. Ik heb hier niet veel gezelschap, dat moet
je weten."

P: "Maar gaan jullie
toch zitten. Het is niet erg comfortabel, maar het gaat."

Arinda vleide zich neer op een gescheurde bank, maar omdat de
professor zich ook neerzette, was Marvin genoodzaakt om te zitten op
de enige stoel in het vertrek.

Terwijl Arinda en
Ywiert verder kennismaakten, nam Marvin de kelder nog eens goed op.
Hopen opeengestapelde en bijeengepropte rommel stonden samen in een
hoek. Het was duidelijk dat de professor die spullen gebruikte,
uit deze verzameling had.

Marvin begon een
interview.
M: "Professor, hoe denkt u dat het komt dat de buitenaardsen zoveel
over ons lijken weten?"

P: "Ik ben er vast van
overtuigd dat de aliens handlangers op aarde hebben. Dat kan niet
anders. Mijn vermoeden gaat uit naar de broodroosters. Ik heb die
dingen nooit vertrouwd."

A: "En wat denkt u over het melkincident?"
P: "Dit wijst erop dat de buitenaardsen ons observeren en ons gedrag
proberen te ontleden. Waarschijnlijk namen ze een staal melk mee om
te onderzoek waarvan wij aardbewoners leven om zo een manier te
vinden om ons uit te roeien zodat ze de aarde kunnen overnemen." hij
lachtte hysterisch.

A: "Heeft u misschien enkele tips voor onze lezers om zich tegen dit
soort praktijken te verweren?"
P: "Kijk, doe zoals ik en draag een beschermingshoed. Ze lezen onze
gedachten! Op
dit moment wroeten er buitenaardse denkbeeldige tentakels in jouw
hersenen rond en fluisteren je allerei dingen in! Daarom zijn er ook
zo weinig mensen die me geloven!"
De professor ging recht overeind zitten.

"JULLIE ZIJN ALLEMAAL GEBRAINWASHT DOOR HEN! ALLEMAAL! GA WEG, GA
WEG!"
De professor mepte ons met een elektrische vliegenmepper. Na deze
verhelderende getuignis staat dus wel vast dat ze bestaan.
Maar koop toch maar geen elektrische vliegenmeppers meer.
Einde. Krijgt misschien een vervolg!

|